اقدامات بهداشت محیط در بلایا

0 109

مقایسه خطرآفرینی بلایا

بلایای زیر به عنوان حوادث طبیعی عمده از نظر میزان مرگ و میردر سطح جهان مطرح می باشند

  ۱-سیلاب  ۴۹%

  ۲-زلزله  ۳۰%

  ۳- طوفان  ۱۵%

  ۴- سایر بلایا  ۶%

 بر اساس برآورد سال ۱۳۹۲ :

آمادگی عملکردی واحد بهداشتی در برابر بلایا ۲۱ درصد  و ایمنی غیر سازه ای واحدهای بهداشتی ۳۱ درصد و ایمنی سازه ای واحد های بهداشتی ۱۴ در صد و آمادگی خانوار های ایرانی در برابر بلایا ۸ در صد بوده است

اقدامات بهداشت محیط در بلایا

سلامتی = حالت آسایش کامل جسمی، روانی و اجتماعی و نه فقدان بیماری یا نقص عضو

بهداشت = علم و هنر پیشگیری از بیماری‌ها، طولانی کردن عمر و ارتقا سلامتی به‌وسیله کوشش‌های متشکل اجتماعی است.

بهداشت محیط =  کنترل عوامل محیطی که به نحوی بر روی سلامتی اثر می گذارند.

بلایا (Disasters) = وقوع ناگهانی یک فاجعه که ساختار بنیادی و عملکرد عادی جامعه یا مردم را مختل می کند. رویداد یا مجموعه رویدادهایی که میزان تلفات جانی و یا خسارات مالی وارده به اموال، ساختمانهای زیر بنایی، خدمات بنیادی و یا وسایل امرار معاش بیش از ظرفیت عادی جامعه ای که در معرض آن بلا قرار گرفته، باشد و بدون کمک نتوان با آن مقابله کرد.

مهمترین آثار بلایا بر محیط :

۱- آلودگی منابع آب آشامیدنی و اپیدمی ( بیماریهای انگلی، اسهالی، اسهال خونی، ژیاردیازیس و بیماریهای عفونی)

۲- از بین رفتن منازل و لزوم سرپناه موقت برای بازماندگان و در نهایت جابجایی جمعیت

۳- عدم توزیع مناسب جمعیت در استانها و شهرهای کشور و تراکم جمعیتی و ساختمانی

۴- ایجاد وقفه و اختلال در سیستم دفع زباله و فاضلاب و انباشته شدن آنها در محیط زندگی

۵- آلودگی مواد غذایی و کمبود مواد غذایی و مشکلات تغذیه در منطقه

۶- افزایش ناقلین

۷- تعفن ناشی از اجساد انسانی و لاشه حیوانات در منطقه

۹- مشکلات بهداشت روانی و واکنش های اجتماعی

۱۰- نداشتن بانک اطلاعاتی

۱۱- افزایش بی رویه جمعیت و رشد و توسعه شهر نشینی

انواع بلاها

بلایای طبیعی (Natural disasters)

بلایای ساخت بشر(Artificial or human-made Disasters)

بلایای فنی (Technological Disasters)

سرپناه و مکانهای اسکان موقت

پس از وقوع بلایا، تامین سرپناه موقت برای مردم ضروری است. در مناطق روستایی مسئله حمل چهار پایان مزید بر علت خواهد بود. لذا پیش بینی اردوگاه های اسکان بنا به شرایط از اهمیت خاصی برخوردار است.

اردوگاه : محیط و محدوده ای است که برای اقامت موقت گروهی از مردم به صورت دسته جمعی در نظر گرفته می شود مانند اردوگاه های پیشآهنگی، دانشجویی، توریستی، جهاد کشاورزی، سپاه پاسداران، بسیج مستضعفان، هلال احمر.معمولاً به دو دسته تقسیم می شود:

۱- موقت(کمتر از ۱۰روز)

۲-دایم (بلند مدت)

در حوادث و بلایای طبیعی و غیر طبیعی از دست دادن سرپناه باعث شکست روحیه و پراکندگی انسانها می گردد. به همین دلیل پس از این حوادث، اولین چیزی که اعتماد و روحیه را به افراد آسیب دیده بر می گرداند سرپناه مناسب و جمع شدن خانواده است.

شرایط بهداشتی برپایی مکانهای اسکان موقت و اردوگاه های چادری

۱- زمین محل اردوگاه باید از مراکز تولید و تکثیر پشه وتوده های زباله فاصله داشته باشد و به جاده دسترسی داشته باشد

۲- باید وضع زمین برای زهکشی آب مناسب باشد

۳- در صورت امکان ، محل اردوگاه به طور طبیعی از شرایط نامناسب اقلیمی محفوظ باشد برای مثال دره های باریک ، رودخانه های خشک برای اینکار مناسب نیستند.

۴- باید از زمینهای مجاور مراکز صنعتی و تجاری که در معرض سرو صدا، بو، آلودگی، ترافیک و حمل و نقل قرار دارند ، پرهیز گردد

۵- باید فضای کافی برای پناه دادن اشخاص و ایجاد کلیه تسهیلات عمومی در نظر گرفته شود، ۳تا ۴ هکتار برای هر ۱۰۰۰۰ نفر(۳ تا ۴ متر مربع برای هر نفر)

۶- محل اردوگاه باید در فاصله معقولی از منبع آب قرار داشته باشد.

۷- چادرها باید به صورت ردیفهایی در دو سوی جاده ای به عرض حداقل ۱۰ متر نصب شوند . بین کنار جاده و میخ چادرها باید حدقل ۲ متر فاصله باشد.

۸- در داخل چادرها باید حداقل ۳ متر مربع زمین برای هر نفر وجود داشته باشد.

۹- بین چادرها باید حداقل ۸ متر فاصله باشد تا افراد بتوانند بدون برخورد با طناب و میخهای چادر، آزادانه حرکت کنند. ضمناً رعایت این فاصله، اقدام مطمئنی علیه گسترش آتش است.

۱۰- بهتر است از چادرهای کوچک استفاده شود تا افراد کمتری در هر چادر جایگزین شوند.

۱۱- برای مقابله با هوای سرد ، از وسایل گرم کننده با آموزش لازم استفاده شود.

۱۲- برای روشنایی چادرها از فانوس استفاده کرد. تهویه طبیعی چادرها باید کافی باشد.

۱۳- در جایی که لوله کشی آب موجود نیست باید از مخازن آب در دو طرف جاده استفاده کرد.مخازن حداقل ۲۰۰ لیتری و حداکثر فاصله ۱۰۰ متر

۱۴- برای هر ۴ تا ۸ چادر(۲۵ تا ۵۰ نفر) باید یک سطل زباله در دار محکم به ظرفیت ۵۰ تا ۱۰۰ لیتر

۱۵- توالتها یا سایر محلهای مشابه به صورت بلوکهایی با فاصله مناسب در پشت چادرها تعبیه گردند(مسیر وزش باد در نظر گرفته شود )

۱۶- برای ۵۰ نفر باید یک سکوی دو طرفه شیردار (به طول ۳ متر) برای شتشو تهیه شود.

۱۷- در اطراف چادرها و در امتداد کنار جاده ها، باید جوی زهکشی حفر شود.محلهای برداشت آب نیز باید خوب زهکشی شوند تا از ایجاد گل و لای و لجن جلوگیری شود.

۱۸- برای جلوگیری از بلند شدن گرد و خاک در مواقعی که اردوگاه برای مدت طولانی استفاده می شود باید سطح جاده نفت پاشی شود.

۱۹- اردوگاه باید به دو بخش مجزای منطقه مسکونی  و بخش خدمات جمعی (محل غذاخوری جمعی، بیمارستان صحرایی، تفریحات و غیره) تقسیم شود.

۲۰- برای سهولت اعمال مدیریت و جلوگیری از بیماریهای مسری، باید از ایجاد اردوگاههای بزرگ اجتناب کرد یا آنها را در واحدهای مستقل کوچکتر که در هر یک بیش از ۱۰۰۰ نفر ساکن نباشند، تقسیم بندی نمود.

۲۱- برای پاکسازی روزانه اردوگاه، می توان از کمک افراد بومی به سرپرستی یک نفر بهداشتیار بهره گرفت. برای اردوگاههای موقت تا مدت سه روز، حداقل تسهیلات بهداشتی عبارتند از : توالت با گودالایی کم عمق به منظور دفع فضولات انسانی: این گودالها برای هر ۱۰۰ نفر به طول ۳٫۵ متر، به عمق ۱٫۵ متر و به پهنای ۰٫۳ متر ایجاد می شود. برای پوشش از خاک حفاری استفاده شود.ضمنا“ بهتر است از مقداری شیر آهک نیز برای کنترل آلودگی استفاده کرد.

ساختمانها (اردوگاه های ساختمانی)

اگر سرپناه های اضطراری در ساختمانهای موجود در نظر گرفته شود توجه بیشتر به بر طرف کردن بو و تهویه آنها ضروری است. مقدار هوای مورد نیاز برای هر نفر در هر ساعت برابر ۳۰ متر مکعب است. دما ۲۰ درجه

۱- برای اشخاصی که روی تخت یا تشک(روی کف اطاق) می خوابند حداقل ۳٫۵ متر مربع یا ۱۰ متر مکعب فضا

۲- بین تخت خوابها یا تشکها حداقل ۰٫۷۵ متر فاصله باشد.

۳- تامین خروجیهای اضطراری و پله فرار ضروری است.دودکش بخاریها باید از ساختمان بیرون رود.مواد سوختی در خارج ساختمان قرار گیرد و وسایل اطفاء حریق در نظر گرفته شود.

۴- باید برای هر ۱۰ نفر یک لگن دستشویی و یا برای هر ۱۰۰ نفر یک سکوی شستشوی ۴ تا ۵ متری شیر دار تهیه گردد. سکوی مردان و زنان جدا باشد و کنار هر یک یک سطل اشغال .در مناطق معتدل به ازای هر ۵۰ نفر یک دوش حمام و در مناطق گرمسیر  به ازای هر ۳۰ نفر و کف اتاقها هر روز باید گندزدایی شود.

۵- برای دفع مدفوع در صورت امکان باید از مستراحهای سیفون دار تهیه گردد و آنها باید در فاصله ۵۰ متری ساختمان احداث شوند.

۶- برای هر ۱۲ تا ۱۵ نفر باید سطل زباله ای با گنجایش ۵۰ تا ۱۰۰ لیتر با درب محکم تهیه شود.

تامین آب در شرایط اضطراری

آب آشامیدنی: آب گوارایی است که عوامل فیزیکی -شیمیایی و بیولوژیکی آ ن در حد استانداردهای مصوب باشد مصرف آن عارضه سوئی در کوتاه مدت یا دراز مدت در انسان ایجاد نکند.

آلودگی آب آشامیدنی: عبارتست از تغییر خواص فیزیکی،شیمیایی وبیولوژیکی آب به گونه ای که مصرف آنرا برای انسان زیان آور سازد.

در روزهای اولیه وقوع بلایا، مهمترین اصل زنده ماندن مردم است.بنابراین، باید حداقل آب مورد نیاز برای این منظور تامین شود.در شرایط اضطراری، ذخائر آب طبیعی ممکن است تخریب یا آلوده شوند، لذا ذخیره آب سالم بایستی تهیه شود تا تهدید بهداشت عمومی به حداقل برسد.

حداقل آب مورد نیاز بستگی به موقعیت و شرایط آب و هوایی دارد اما جدول زیر می تواند راهنمای خوبی باشد

مصرف شخصی: ۱۵ تا ۲۰ لیتر برای هر نفر در روز

حداقل آب مورد نیاز برای ادامه حیات: ۳  تا ۵ لیتر برای هر نفر ( فقط آشامیدن)

تسهیلات پزشکی و بیمارستانها : ۴۰ تا ۶۰ لیتر برای هر نفر

مراکز خدمات عمومی: ۱۰ تا ۱۲ لیتر برای هر نفر

بدیهی است مقادیر فوق برای مصرف آب در مدت دو هفته بعد از بلایا هستند و هر چه از از زمان وقوع بلا بگذرد توانایی سازمانهای مسئول تامین آب افزایش می یابد و امکان تامین آب بیشتر فراهم می

نیازمندیهای آب (حداقل میزان آب مورد نیاز)

۱- بیمارستانهای صحرایی و ایستگاههای کمکهای اولیه: ۴۵ تا ۶۰ لیتر برای هر نفر در روز

۲- محلهای غذاخوری جمعی : ۲۰ تا ۳۰ لیتر برای هر نفر در روز ( ۵تا ۸ گالن آمریکایی)

۳- سرپناه موقت و اردوها : ۱۵ تا ۲۰ لیتر برای هر نفر در روز (۵-۴ گالن آمریکایی)

۴- محلهای شستشو : ۳۵ لیتر برای هر نفر در روز( ۱۰ گالن آمریکایی)

به غیر از مواقعی که در تهیه آب سالم محدویتهای شدید وجود دارد هیچ محدودیتی برای مصرف آب نباید در نظر گرفت. با حذف محدودیت ممکن است مصرف آب روزانه برای هر نفر تا ۱۰۰ لیتر برسد.

انتخاب منابع آب در شرایط اضطراری

۱- شبکه آبرسانی شهری( فشار وغلظت کلر باید افزایش یابد. پس از تعمیر با محلول کلر ۵۰ میلی گرم بر لیتر به مدت ۲۴ ساعت و یا غلظت ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر در مدت ۱ ساعت)

۲- شبکه آبرسانی خصوصی (مربوط به صنایع و تاسیسات تولید مواد غذایی که اغلب چاههای شخصی عمیق است)

۳- آبهای زیر زمینی (چاه ، چشمه ، قنات)(چاهها ی آب باید حداقل ۳۰ متر از منابع آلودگی فاصله داشته باشد و قسمت درونی و فوقانی چاه به میزان ۳ متر ازجنس غیرقابل نفوذ و خارج  آن حداقل ۳۰ سانتیمتر بالاتر از سطح زمین قرار گیرد و دارای شیب به اطراف. چاه را بایستی با محلول کلر به غلظت ۵۰ تا  ۱۰۰ میلی گرم بر لیتر به مدت ۱۲ ساعت گندزدایی نمود. سپس آب را تلمبه و بعد از اینکه غلظت به mg/lit 1 رسید استفاده شود.(چاههای سطحی ، نیمه عمیق و عمیق و آرتزین)

۴- آبهای سطحی در مواقع ناچاری باید از آبهای سطحی استفاده نمود( ایجاد حوضچه یا چاهک یا ایجاد آبگیر) در صورت نیاز استفاده از مواد منعقد کننده مانند آلوم، کلرید آهن ، سولفات آهن و…و سپس کلرزنی

۵- آبهای بسته بندی( در مواقع بحران و جیره بندی ۴ تا ۵ لیتر در روز)

۶- آب باران( آب انبار)

۷- استفاده از تانکر آبرسان

کیفیت آب:   mg/lit 1500> = TDS ، کلرورها کمتر از mg/lit 600، باکتریهای کلیفرم ۱ تا ۱۰ MPN

نظارت بر کیفیت آب اردوگاهها: نمونه برداری از آب آشامیدنی

۱- با فواصل زمانی مناسب انجام شود ۲- نقاط نمونه برداری نشاندهنده شرایط کلی سیستم باشد ۳- برای نمونه برداری از شیشه های سر سمباده ای ۵۰۰-۲۵۰ سی سی استریل ۴- به ازاء هر ۱۰۰ سی سی ۲ تا ۳ قطره تیو سولفات ۱% قبل از استریلیزاسیون جهت خنثی نمودن کلر موجود در آب ۵- رعایت شرایط نمونه برداری و انتقال به آزمایشگاه(کمتر از ۱۰ درجه سانتیگراد و در عرض ۶ ساعت) ۶- نوشتن مشخصات نمونه

حداقل نمونه بستگی به جمعیت دارد به عنوان مثال برای جمعیت ۱۰۰ ، ۱۰۰۰۰ ،۱۰۰۰۰۰ نفر حداقل تعداد نمونه ۲، ۱۲و ۱۰۰ در ماه است.

گندزدایی آب :

۱- ید زنی( اثر ید بر باکتریها-کیست و ویروسها به ثبوت رسیده است. برای گندزدایی آب استخر غلظت ppm 5 اثر نامطلوبی بر شناگران نگذاشته است.برای ید زنی دو قطره تنتورید دو درصد را برای گندزدایی به یک لیتر آب اضافه می کنند.برای آلودگی بیشتر غلظت بالاتر، مدت زمان لازم برای تاثیر نیم ساعت، برای خنثی کردن زیادی ید از تیو سولفات سدیم استفاده می شود.

۲- ازن زنی

۳- پرمنگنات

۴- کلرزنی ( آب ژاول(NaOCl) ، هیپوکلریت کلسیم(Ca(ClO)2) (پر کلرین) ۷۰% ، گاز کلر(Cl2)، کلرور دوشو ۳۰%(CaCl2 )

۱- کلرزنی به مخازن: پرکلرین ۳ تا ۵ گرم به ازای هر متر مکعب  کلر باقیمانده ۰٫۸ تا ۰٫۲ ppm

۲- کلرزنی به چاه: کوزه گذاری (۷۵۰ گرم پرکلرین با سه کیلو ماسه در یک کوزه ۱۵ تا ۱۲ لیتری همراه با دو سوراخ کوچک در جداره و پوشاندن درب آن با ورقه پلاستیکی در چاهی که روزانه حدود ۱۲۰۰ لیتر آب برداشت شود برای یک هفته کافی است).

۳- کلر مادر یا کلر ۱% ( ۱۵ گرم پرکلرین در یک لیتر آب در شیشه تیره رنگ ، ۳ تا ۷ قطره در هر لیتر)

۴- قرص کلر (هالازون Halazone ، chlor-dechlor ،Hydrochlonazone  ) یک قرص نیم گرمی در ۲۰ لیتر آب(در ترکیباتی که غلظت ماده موثره آنها مشخص نمی باشد بایستی بر اساس بروشور استفاده شوند)

تمامی این اقدامات نیاز به کنترل از طریق کلرسنجی دارد ( اورتوتولیدین ، DPD ، الکترود) و حد مجاز ۰٫۸-۰٫۲ (میلی گرم در لیتر)ppm

نکته: در کاربرد ترکیبات کلر ضمن رعایت ایمنی زمان ماند حداقل ۳۰دقیقه رعایت شود

دفع زباله در سرپناه ها و مکانهای اسکان موقت

جمع آوری و دفع غیر بهداشتی زباله، خطرهای زیادی را از نظر انتشار بیماریهای واگیردار و تولید مگس، پشه، سوسک، موش و سایر ناقلان بیماریزا، به همراه دارد. به علاوه خطر آلوده شدن آب، هوا و خاک توسط زباله وجود دارد. اجزای ترکیبی زباله شامل دو قسمت فسادپذیر و فساد ناپذیر است. پسمانده به قسمت فسادپذیر زباله گفته می شودکه از تهیه، پخت  پز و مصرف مواد غذایی حاصل می شود و در فصول مختلف سال مقدار آن متغیر است. از طرف دیگر ، از منظر بهداشتی، مواد آلی موجود در زباله(بخش فساد پذیر) به دلیل تچزیه و گندیدگی سریع و ازدیاد موش و مگس و ایجاد بوی نامطبوع، اهمیت زیادی دارند. آشغال به تمام مواد فساد ناپذیر زباله بجز خاکستر اطلاق می شود که خود شامل مواد سوختنی و نسوختنی مانند کاغذ، مقوا، چوب ، پارچه ، پلاستیک، قوطی کنسرو، شیشه و تکه های فلزات است.

در شرایط اضطراری که محل مناسب برای دفع زباله در دسترس نیست، بهترین روش برای دفع زباله، دفن آن در زیر خاک به صورت بهداشتی(Landfill)، پر کردن اراضی پست و یا سوزاندن(Incineration) آن است.

تحقیقات نشان داده که باکتریهای موجود در هر گرم خاکروبه خیابانها، ۲ الی ۴ میلیون عدد و در هر گرم خاک بطور عموم ۵۰۰۰۰ الی ۱۰ میلیون عدد هستند. این تعداد باکتری می تواند به آسانی سبب بروز بیماریهای مختلف روده ای و واگیردار شود.

مواد زایدی که بعد از هر حادثه طبیعی باید دفع شوند، در وحله اول مواد زائدی هستند که در اثر وقوع حادثه ایجاد می گردند( مانند مواد ناشی از تخریب ساختمانها، درختان، خودروها، لاشه حیوانات، احشام و غیره که باید بعد از وقوع سانحه توسط ماشین آلات سنگین به خارج از منطقه حمل و در صورت نیاز به صورت بهداشتی دفن شوند) .

در وحله دوم مواد زائدی هستند که بر اثر فعالیتهای انسانی در پناهگاههای دائم و غیر دائم حاصل می شوند و باید به طور مرتب(روزانه) جمع آوری و به طریق بهداشتی دفع گردند. بطور میانگین هر هزار نفر بین ۲ تا ۴ متر مکعب مواد زائد در روز تولید می کنند.

دفع فاضلاب در سرپناه ها و مکانهای اسکان موقت

فاضلاب عبارت است از هر آبی است که برای مصرف خاصی تهیه شده باشد و به هر دلیلی کیفیت خود را برای آن مصرف از دست بدهد. ( ۱ متر مکعب فاضلاب می تواند ۱۴ تا  ۲۰ مترمکعب آب را آلوده کند)

دفع غیر صحیح فاضلاب می تواند باعث ۱-رشد و تکثیر جانوران و حشرات موذی ۲- آلودگی منابع آب ۳- آلودگی مواد غذایی ۴- شیوع بیماریهای روده ای و انگلی ۵- ایجاد منظره بد و تولید بوهای نا مطبوع

فاضلاب خانگی بطور معمول دارای ۹۹.۹۹ درصد آب و ۰.۰۱ درصد ناخالصی است

بطور کلی اهداف تصفیه فاضلاب عبارتند از :

۱- جداسازی مواد معلق و شناور

۲- حذف موادآلی قابل تجزیه بیولوژیکی و حذف ارگانیسم های بیماریزا

دفع فاضلاب در بلایا:

۱- راه اندازی مجدد سیستم های جمع آوری و تصفیه فاضلاب از طریق ۱- تعمیر سریع مجاری فاضلاب با لوله های فرعی، قسمت های صدمه دیده ۲-تمیز کردن و شستشوی مجاری مسدود شده فاضلاب ۳- خارج کردن آب از تلمبه خانه و تاسیسات تصفیه ۴- By pass کردن تاسیسات تصفیه خانه فاضلاب ۵- کشیدن لجن به محلی برای دفن و یا  به تاسیسات تصفیه مجاور

۲- دفع در چاههای جاذب با توجه به نوع و ماهیت فاضلاب ( برای جلوگیری از کور شدن چاهها ایجاد تله های چربی گیر استفاده شود).

۳- استفاده از سیستم های پیش ساخته نظیر سپتیک تانک

۴- در مناطقی که خاک غیر قابل نفوذ و هوا خیلی گرم و نسبتا“ خشک است می توان فاضلاب را از طریق تبخیر دفع کرد و برای این کار از گودالهای کم عمق بایستی استفاده کرد.

دفع فضولات در سرپناه ها و مکانهای اسکان موقت

دفع نادرست مدفوعات انسانی بلافاصله پس از وقوع بلایای طبیعی، امری عادی است و اگر اقدامات فوری به عمل نیاید مشکلات زیر ممکن است بوجود آید.

۱- حشرات موذی رشد و تکثیر می یابند ۲-آلودگی، به منابع آب و خاک آسیب وارد می سازد ۳-بو، تعفن و منظره نا مطبوع بوجود می آید ۴- آلودگی غذا توسط مگس و گردو خاک ۵- افزایش بیماریهای روده ای و انگلی

شرایط آبریزگاههای عمومی در شرایط اضطراری

۱- از نظر فرهنگی مردم ، قابل قبول باشد

۲- دارای تجهیزات جداگانه برای مردان و زنان بوده و برای کودکان قابل استفاده باشد .

۳- تا حد امکان از دید عموم محفوظ باشند

۴-  دسترسی آسان(۳۰ تا ۵۰ متری)

۵- تمیز و عاری از بو

۶- وسایل روشنایی

۷- تامین آب

عدم وجود شبکه جمع آوری فاضلاب(انواع توالت و معمولترین روش دفع فضولات)

۱- مستراح ترانشه ای ۲- مستراح معمولی ۳-مستراح آبگیر( مستراح قابل شستشو) ۴- مستراح آبی ۵- مستراح متحرک

  • مستراح ترانشه ای

الف- مستراح با شیار کم عمق (شیار ۳۰ سانتی متر عرض و ۹۰ تا ۱۵۰ سانتی متر عمق و طول آن بستگی به تعداد استفاده کننده دارد و برای هر ۱۰۰ نفر ۳ تا ۳٫۵ متر در نظر گرفته می شود)

ب-مستراح با شیار عمیق ( برای اردوهای طولانی مدت و شیار ۱٫۸ تا ۲٫۵ متر عمق و ۷۵ تا ۹۰ سانتی متر عرض دارد و بالای گودال بوسیله یک کف محافظ جهت جلوگیری از نفوذ مگس پوشانده می شود و با توجه به عادات محلی ، نشیمن گاه و یا سوراخی  در روی کف تعبیه می کنند و برای محافظت و پنهان نگاه داشتن مستراح بنای مناسبی در روی زمین ساخته می شود.

 ۲- توالت معمولی:

شامل قسمتهای مختلف شامل : چاهک (دهانه ۱۲۰-۹۰ سانتی متر و عمق ۲ الی ۵ متر برای یک خانواده ۵ نفری کف چاه به فاصله ۱٫۵ تا ۳ متر از آبهای زیر زمینی  و فاصله حداقل ۳۰ متر تا چاه های آب)، کناره سازی برای جلوگیری از ورود آبهای سطحی با خاکریزی و خاککوبی به پهنای ۵۰ سانتی متر، اتاقک : طول و عرض تقریبا“ هم اندازه نشیمن گاه (کودکان) ، ارتفاع حداقل ۲ متر ، سقف جهت تابش مستقیم نور به سنگ و جلب حشرات، نصب پنجره مجهز به توری در فاصله ۱۰ تا ۱۵ سانتی متری سقف جهت تهویه دائمی ، شیب کف به سمت سره

۳-توالت قابل شستشو:

از نظر طراحی ساده بوده ولی باید در مناطقی درست شوند که آب فراوانی جهت شستشو وجود داشته باشد. در این توالتها از یک سره و یک شتر گلو(تله آبی) به منظور جلوگیری از خروج بو و رسیدن مگس ها به مدفوع استفاده می شود.

 شتر گلو(تله آبی) به منظور جلوگیری از خروج بو و رسیدن مگس ها به مدفوع استفاده می شود.

۴ -مستراح آبی :

متشکل از یک مخزن بتونی محتوی آب ، یک نشمین گاه و یک لوله آویز که از انتهای سوراخ نشیمن گاه در آب مخزن فرو رفته است. مدفوع از درون لوله مزبور به داخل آب هدایت می شود. لجن حاصله که در اثر فعل و انفعال میکروب ها به یک چهارم حجم اولیه تقلیل یافته است در ته مخزن انباشته می شود و بایستی  هر چند یک بار تخلیه گردد. گنجایش مخزن برای یک خانواده معمولا“ ۱ متر مکعب بوده و ارتفاع آب در آن بایستی حدود  ۱٫۵-۱ متر باشد.

۵- توالتهای متحرک :

توالت های متحرک عبارتند از مخزن هایی که روی یک کامیون یا واگن نصب شده اند و از آنها معمولا“ در شرایط بحران استفاده مردم و یا حتی در زمان عادی در محل های مجاور مراکز شهری که  دارای شبکه فاضلاب نیستند به کار برده می شود.

 بهداشت مواد غذایی در شرایط اضطراری

تامین مواد غذایی پس از استقرار بلازدگان در اردوگاه ها

با توجه به وسعت حادثه، بازسازی مناطق آسیب دیده ممکن است از چند ماه تا چند سال بطول انجامد لذا تغذیه حادثه دیدگان از غذاهای متداول با در نظر گرفتن عادات غذایی به شرح زیر امکان پذیر است

۱- مواد غذایی خشک و غیر فساد پذیریا ( آرد و شکر ، روغن و .. ) تحویل بصورت هفتگی

۲- فرآورده های لبنی و پروتئینی : تحویل بصورت روزانه

 ۳   – میوه و آبمیوه: روزانه تحویل شود

۴- فرآورده های کنسرو شده و شیر استریلیزه بصورت هفتگی و ماهیانه

وظایف بخش بهداشت

مهمترین وظیفه ، ارزیابی وضعیت تغذیه  جمعیت حادثه دیده و شناسایی گروه های آسیب پذیر ، نظارت بر کمیت و کیفیت مواد غذایی توزیع شده بین بازماندگان است.

 اقداماتی برای تامین صحیح بهداشت مواد غذایی:

۱-  بازرسی کیفیت مواد غذایی وارد شده به منطقه برای کشف فساد و آلودگی

  • بازرسی کیفیت آب مرکز تهیه غذ ا
  • مبارزه با حشرات و جوندگان در انبارها، آشپزخانه ها و مراکز تغذیه
  • تدارک برای انبار کردن صحیح فضولات مایع و جامد
  • تدارک برای شستشو و گندزدایی ظروف
  • نظارت بر تهیه غذا
  • نظارت بر توزیع غذا
  • نظارت بر نظافت ساختمانهایی که در آنها غذا تهیه و توزیع می شود.
  • مدیریت کارکنان مواد غذایی مشتمل بر معاینات بهداشتی ، آموزش ، تامین کارکنان به تعداد کافی و تهیه تسهیلات بهداشتی کافی

خدمات کفن و دفن در شرایط اضطراری

خدمات کفن و دفن: خدمات و مراحل کفن و دفن مردگان دارای آئین و شرایط خاص عرفی، دینی، قانونی است که بسته به شرایط مکانی و زمانی تا حد ممکن باید انجام گیرد.در هنگام بروز بلایا لازم است که مامورین بهسازی در محل حضور یافته و نظارتهای لازم را اعمال نمایند.کارهایی که باید انجام شود مشتمل بر موارد زیر است.

۱- جابجا کردن : جابجا کردن جنازه مردگان از صحنه بلا

۲-سردخانه: باید دارای چهار بخش باشد، بخش پذیرش، اتاقک رویت جنازه ها، محل نگهداری جنازه هایی که برای معاینه مناسب نیستند و اتاقی برای نگهدازی پرونده ها و حفظ لوازم شخصی

۳- تائید قانونی مرگ:  معاینه پزشک و صدور گواهی  فوت

۴- تعیین هویت مرده

۵ – تهیه گزارش رسمی مرگ

۶- دفن نهایی جنازه ها

باید از دفن دسته جمعی در قبرهای عمومی اجتناب کرد و در مورد بیماران مشکوک فوت شده باید جسد را مدت ۱۰ دقیقه در محلول غلیظ پرکلرین( ۱۰۰ گرم پرکلرین ۶۰% در یک متر مکعب آب) نگهداری و پس از غسل با کفن آغشته به محلول پرکلرین و یا محلول ۲ درصد فنول یا کروزول پیچیده و با آمبولانس مخصوص به محل دفن حمل نمود.

 

تهیه شده توسط: واحد بهداشت محیط مرکز بهداشت شهرستان ارومیه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code